داغ از حرارت جگرم داد می‌زندآتش به سوز سینه من باد می‌زند

هر لاله‌ای که از جگر سنگ می‌دمددامن به آتش دل فرهاد می‌زند

از دل نمی‌رسد نفس عاشقان به لببلبل ز بیغمی است که فریاد می‌زند

در خانمان خرابی خود سعی می‌کندچون غنچه هر که دم ز دل شاد می‌زند

آیینه خانه دل من از خیال اوچون کوه قاف موج پریزاد می‌زند

از ترکتاز عشق کسی جان نمی‌برداین سیل بر خرابه و آبادمی‌زند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به پای خویش زند تیشه بی‌خبرآن بی‌ادب که خنده به استاد می‌زند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love