کیفیت می زاهد فرزانه نداندتا سرنکند در سرپیمانه نداند

زاهد که بود خشک تر از دانه تسبیححق نمک گریه مستانه نداند

در کعبه ام ویاصنم آید به زبانمسرگرم جنون کعبه وبتخانه نداند

عمری است سراسر رو آن کوچه زلف استچون موی به موحال دلم شانه نداند

با آن که دوصد میکده پرداخته ماستمی خوردن ما را لب پیمانه نداند

آن بلبل مستم که اگر در شکن دامدر بال گره افتدش ار دانه نداند

شوخی که ندارد نگه گرم به عاشقشمعی است که دل سوزی پروانه نداند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر کس به سخن خویش نزدیک نداردصائب مزه معنی بیگانه نداند

Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.

Zahid ki, o təsbeh dənəsindən də soyuqdur,Duz dadamadı, mey içmədi məstanə, nə bilsin.

Mən Kəbədəyəm, ancaq o yardır ürəyimdə,Divanə olan Kəbə, ya bütxanə, nə bilsin.

Fikr eylə ki, yüz meygədə vardır əlimizdə,Ancaq biz içən meyləri peymanə nə bilsin.

Ol odlu baxışlar yaxar aşiqləri şamtək,Ancaq nə çəkir şamdan o pərvanə, nə bilsin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hər kəsdə ki, Saib, sözə yox ülvi məhəbbət,Çatmaz ona bu şeridəki məna, nə bilsin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love