می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

کار مشکل را به همت می توان از پیش بردمی کند در کشور ما رخنه در آهن غبار

آن سیه روزم که از هر جا که خیزد سیل غمدر مصیبت خانه ام افشاند از دامن غبار

خاکساران از دل ما زنگ کلفت می برنددر دیار ما کند آیینه را روشن غبار

بس که راه عشق را افتان و خیزان می روممی رود در هر قدم سبقت کند بر من غبار

یک نظر دزدیده در صبح بنا گوش تو دیدپرتو خورشید شد در دیده روزن غبار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون شوم صائب غبار خاطر یاران، که منشسته ام با اشک شادی از رخ دشمن غبار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love