از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبارگرد یتیمی گهرم، چون شوم غبار

چون سرو نیست بی ثمری بار خاطرمکج می کنم نگه به درختان میوه دار

از مشرب وسیع، درآفاق گشته امبا مهر، هم پیاله و با صبح، هم خمار

از روی گرم عشق فروزد چراغ منآتش مرا به رقص درآرد سپندوار

کاه سبک عنان ز ملاقات کهربادرعهد بی نیازی من می کند کنار

ما چون صدف به کد یمین آب می خوریماز بحر نیستیم به یک قطره شرمسار

برهر زمین که سایه کند سبز می شوداز کلک من ترست ز بس سرو جویبار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب که مرغ خانگیش نسر طایرستدرراه جغد کی فکند دام انتظار؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern