از خود برون نیامده دیوانه ام هنوزمشغول خاکبازی طفلانه ام هنوز

درخون خود مضایقه با تیغ می کنمخام است جوش باده میخانه ام هنوز

هرچند عمرهاست که بیگانه ام ز عقلدرباغ عشق سبزه بیگانه ام هنوز

عمری است گرچه دور ز میخانه مانده‌امگردد ز بوی می سر پیمانه ام هنوز

خاکسترم به باد فنا رفت و شمعهاخون می کنند بر سر پروانه ام هنوز

هرچند هفتخوان را شکسته امدر ششدرست همت مردانه ام هنوز

باآن که خوشه ام ز ثریا گذشته استآزروی غیرت است خجل، دانه ام هنوز

پیری اگرچه بال وپرم رابهم شکستدل می پرد به صحبت طفلانه ام هنوز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب گذشته است زسرآب و می جهدبی اختیار العطش از دانه ام هنوز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern