از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش

چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهاراز ورق گردانی باد خزان غافل مباش

چون خبر از کاروان گر پیش نتوانی فتادچشم بگشا از غبار کاروان غافل مباش

گر به طوف کعبه مقصود نتوانی رسیدسعی کن زنهار از سنگ نشان غافل مباش

می کند زهر هلاهل کار خود در انگبینازگزند دشمن شیرین زبان غافل مباش

تا نسازی راست در دل حرف رابر لب میارتیر تابیرون نرفته است ازکمان غافل مباش

قطره را دریا به شیرینی گرفت از دست ابراینقدر از حال دور افتادگان غافل مباش

مهر با چندین عصا در چاه مغرب اوفتادزینهاراز چاه خس پوش جهان غافل مباش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آب زیرکاه راباشد خطر از بحر بیشصائب ازهمواری اهل زمان غافل مباش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring