که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش

نمی دانم به چشم خیره شبنم چه میسازدگل رویی که نتوان از لطافت کرد ادراکش

به خون یک جهان عاشق چه خواهد کرد، حیرانمکه داغ می گرانی می کند بردامن پاکش

هنوز از نی سواران بود حسن خردسال اوکه آهوی حرم بود از نظربازان فتراکش

مرا چون گل گریبان چاک دارد نازک اندامیکه در پیراهن یوسف سراسر می رود چاکش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به ترسازاده عیسی دمی دل داده ام صائبکه شرم مریمی می ریزد از روی عرقناکش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring