مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف

زبس به فرق لگد خوردم و ننالیدمبه بردباری من داد آستان انصاف

به سیم قلب خریدند ماه کنعان رانمی دهند هنوز اهل کاروان انصاف

مباد لب به حدیث طمع بیالایینمی دهند ز بخل اهل این زمان انصاف

شکر به سعی بهار از زمین شوره نرستمجو ز مردم این تیره خاکدان انصاف

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تو نیز گوشه بگیر از جهانیان صائبکنون که گوشه گرفته است از جهان انصاف

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets