عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن

هر کس که زر دهد به زر اهل بصیرت استفصل شکوفه را به می ناب صرف کن

سرجوش عمر را گذراندی به درد میدرد حیات را به می ناب صرف کن

نتوان گرفت دامن دریا به سعی خویشاین مشت خاک در ره سیلاب صرف کن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب توان ز رخنه دل ره به دوست برداوقات در گشودن این باب صرف کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring