لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

عنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده

در چادر شکوفه نهفته است برگ سبز؟یا طوطی است غوطه به تنگ شکر زده

از اشتیاق روی تو ای نوبهار حسندستی است شاخ گل که گلستان به سرزده

چون وا نمی کند گره از دل، چه حاصل استزان دستها که سرو به طرف کمر زده؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چو زخم سینه گل بخیه گیر نیستزخمی که روزگار مرا بر جگر زده

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern