Qalasan
Məndən yara yaxşı-yaman qandıran,Görüm yar üzünə həsrət qalasan.Fel işlədib çırağımı söndürən,Heyva kimi saralasan, solasan.
Mən ki, ona qurban dedim canımı,Halal etdim, öldürsə də qanımı.Aldın əldən şövkətimi, şanımı,Ay bədnəzər, odlanasan, yanasan.
Bülbül gülsüz, gül bülbülsüz qan ağlar,Üzər möhnət, gedər şirin can, ağlar.Çəkiləydi sinən üstə bu dağlar,Mənim kimi sən də nakam olasan.
Gecə-gündüz fəğanıma el gələr,Ürəyimdə qanlar axar sel gələr.Yar həsrəti cavan qəddimi əyər,Sən də belə qəm-qüssədən doyasan.
Məmmədhüseyn qarğımasın, neyləsin,Kim qıyar gülünü yadlar iyləsin.Yağı düşmən yaxşı qurdu hiyləsin,Fələk qoymur, kimdən qisas alasan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sair-memmedhuseyn-qalasan
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Abı çeşmin göllərdə sona da bir, qaz da bir,Süsən sünbül, mor bənövşə, bülbül ötər yazda bir.
Gəraylı: Bir məst olmuş yağıya mənBir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.