صورت وحدت از جهان مثالنقطه ​ای بست نقش بند خیال

نقطه مانند شعله عکس انداختوهمش از دور صورتی برساخت

باز چون دایره مجسم شدکرۀ شکل چرخ اعظم شد

عکس​ها چون زو هم درهم شدنقش هژده هزار عالم شد

نقطه و دور دایره است واُکَروحدت ذات را چو عکس و صور

نیست هیچ اندرین میان جز حقما و حق چیست با هم ای احمق

قصّۀ جسم و جان مگو با اویا تو باشی در این میان یا او

محدث آنگه که با قدیم آمیختنسبت خلق و خالقی بگسیخت

وحدتی کان همیشه با ذات استمسقط نسبت و اضافات است

رهنمای من و تو از قرآناز «قل اللّه ثم ذرهم» دان

وحدت است این نه اتحاد و حلولتو برون بر از این میانه فضول

این همه گفتگوی توحید استراه وحدت به ترک و تجرید است

چه کنی گفتگوی بیهودهفرقی باشد ز گفته تا بوده

سخن وحدت است همچو سراباز سراب ای پسر که شد سیراب؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love