Zülqərneyn bir gün sübhdən axşama kimi məclisi hökumətdəəyləşdi, heç bir kimsə onun hüzuruna rəfi-hacət üçün gəlmədi. Öznayibinə dedi ki, mənim bu günüm ömrdən hesab deyil.Nayib ərz elədi ki, ey padşahi-aləmpənah, bir gün ki söhbətdəfərağət keçə, səlamət və kəramətdə axşama gələ, əmrlər öz kamınca,xatirin fərağət, xəzan məmur və sipah məsur, – əgər padşah bu günüömrdən hesab etməyə, bəs hansı gün ömrdən hesab olur?!Zülqərneyn buyurdu ki, bir gün ki padşahdan bir istirahət bir məz-luma yetməyə və bir məhrumun hacəti rəva olmaya – o günü necəömrdən hesab etmək olar?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise