Bir nəfər şəxs gördü MəcnunuOl əsiri-bəlavü dilxunu.Bir qotur it alıb qucağinə,Dəmbədəm baş qoyur ayağinə,Gah öpür ol itin ayağından,Gah öpür şövq ilə dodağından,Deyir: – Ey pasibani-kuyi-həbib,Dərdi-pünhanıma bu gündə təbib.Ey olum bu ayağuva qurban –Ki, dəyib kuyi-yarıma hər an!Ey olum gözlərin nigəhbanı –Ki, görübdür cəmali-Leylanı!Bir nola, ey nəcibi-dövrü zaman,Sövti-çanbəxşüvə olum qurban!Tüklərin misli-udü ənbərdir,Dişlərin iqdi-dürrü gövhərdir.Sən tək ahusu yoxdu rizvanın,Səgi-Əshabi-Kəhf qurbanın.Dedilər: – Ey səfihü layələm,İtə bu qədr yalvarar adəm?Çəkdi Məcnun bir ciyərdən ah,Övci-ərşə uçaldı dudi-siyah.Dedi: – Çox kimsədən bu əladır –Ki, səgi-asitani-Leyladır.Gör ki, bir bu nə etibardədir,Gecələr asitani-yardədir.Belə it mən özüm olaydım kaş,Nəqşimi it çəkəydi ol nəqqaş.Fərqi vardır mənimlə, ey şeyda,Mən buna səg, budur səgi-Leyla.

Меджнуна встретить путнику пришлось,Печали пленник, он собаку нес.И, ничего не видя впереди,Он шел в слезах, прижавши пса к груди.То лапы собачонке он лобзал,То мокрый нос любовно целовал,Так говоря:«Лохматый, верный друг,Ты исцеляешь тайный мой недуг.Да буду жертвой я собачьих ног —Ты преступал возлюбленной порог.Рабом очей горящих стать вели —Ты созерцал достоинства Лейли.Лай днем и ночью, пес, не умолкай,Бальзам для сердца — твой свирепый лай.Шерсть источает амбры аромат,Клыки, как жемчуг, ласково блестят.Семь отроков тебе я в жертву дам,Такого пса в раю не знал Адам!»Меджнуну путник молвил:«О, глупец,Ты человек, создания венец,Так унижаться перед псом — позор!»Вздохнул Меджнун, слезами полня взор:«Любить мне шелудивца надлежит,Он двор Лейли надежно сторожит.Счастливчик-пес, ему большая честь,Он у порога милой может есть.Беспечно спать, свернувшись колесом.Зачем творец меня не сделал псом?Различье наше лишь в одном, внемли,Я псу служу, а пес слуга Лейли!»

Originalweb2.anl.az (opens in a new tab)

TranslatorТ. Стрешнева, 1977Internet Archive (opens in a new tab)

NoteПеревод Т. Стрешневой, по изданию: Поэзия народов СССР XIX — начала XX века (Библиотека всемирной литературы, т. 102). М.: Художественная литература, 1977. Текст распознан с отсканированной книги и не вычитан. Заглавие перевода: «Случай с Меджнуном».

Suggest a translation

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets