Özüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldı,Səri-kuyində yarın bir fəqiri-müztərim qaldı.

Çağırdı bəzmi-işrətdən rəqib, ol mehriban getdi,Səbu zanudə, mey minadə, əldə sağərim qaldı.

Gedib Fərhadü Məcnun, dəhrdən, mən qalmışam tənha,Nə bir həmdəm, nə bir munis, nə yarü yavərim qaldı.

Vücudimi fələk, ari, qılıb nəqşi-əvarizdən,Bu aləmdə mənim zati olan öz cövhərim qaldı.

Diriğa, dərd kim, gəldi əcəl, mən getdim aləmdən,Rəqibi-bülhəvəslərlə o mahi-ənvərim qaldı.

Cigər pərkaləsindən vermədin tabutuma zinət,Təmamə yetmədi getdim, cahanda zivərim qaldı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bihəmdilləh ki, qaldı yadigar əşari-canbəxşim.Əgərçi, Seyyida, nə mülkü malü nə zərim qaldı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern