Sərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degil,Bu qədər var, sənin kimi o hərcayi degil.

Eyləyən sineyi-çaki hədəfi-tiri-bəla,Kiprigin oxları, yainki qaşın yayı degil?

Görüb əbrusunu şəmşirə baxırsan əgri,Zahida, başın üçün bu ramazan ayı degil.

Kimdi bəs sineyi-suzandə fəryadə gələn,Dil gedib zülfi ilə, bu dili-şeydayi degil.

Vayımı yar eşidib, vay könül, söylədi kim,Seyyidim çoxdan ölübdür, bu onun vayı degil.

Badeyi-sağərimi alma əlimdən, ey şeyx,Qismətimdir bu mənim, bu atovun payı degil.

Sinədə yarələrim saydı, dedi: “min” – cərrah,Səhv edib bu, hələ mindən birinin sayı degil.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Demə, zahid nəzər etməz görə gər ol ayı,Seyyid, getmə kəc, axır bu qədər ayı degil.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love