Nişanası
Duman, çiskin qalxdı ərşi-səmaya,Görünmür gözümə dağ nişanası,Əcəl gəlib, ömür gedib fənaya,Yoxdur bu yerlərdə ağ nişanası.
Duman, çiskin məni qara yetirdi,Çəkdi Mənsur kimi dara yetirdi.Müxənnət cismimə yara yetirdi,Yoxdu bədənimin saf nişanası.
Fələk bərhəm etdi, pozdu növrağıDağ üstən çəkibdi üstümə dağı,Bülbül fəğan edər, dolanar bağıGörəndə gül üstə zağ nişanası.
Dastan olum, necə düşüm dillərə?Məcnun kimi fələk saldı çöllərə.Yandı qara bağrım döndü küllərə,Yoxdu ürəyimdə yağ nişanası.
Abdullayam, əlim əldən üzüldü,Seyraqublar dörd yanıma düzüldü.Fələk vurdu növrağımız pozuldu,Yoxdu gülşənimdə bağ nişanası.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/usta-abdulla-nisanasi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Getmənəm obağdan, çıxmasın adın sənin,Söylənməsin heç bir yerdə yeməli zadın sənin,
Saraltdın məniBir gül idin bitmiş idin bağçadaVermədin bir dənə saraltdın məni.
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
YazQızışdırar bahar ayı yerin, göyün havasını,Dəyişdirər, tünüklədər xəlaiqin libasını.