Xeyri yox, ha küs, ha inci,daha səni adam saymırbu gülməli dünyanınnə qəmi, nə sevinci.

Bu gül kolu nədən qəmli?!Bütün günüheç danışmaq da istəmir,ha dur, danış, al könlünü,Həvəsi yox gülünün də,İç! Ləzzəti yox şərabın,Öl! Ləzzəti yox ölümün də.

Deyirəm, elə, adamınHəyatda olmasa daölümdə baxtı olaydı,adamtək yaşamasa da,heç olmasa, ölümünləzzətli vaxtı öləydi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death