Gülə-gülə
Maral çıxdı dağ döşünəSəhər vaxtı gülə-gülə,Sol əlilə sağ döşünəBir gül taxdı gülə-gülə.
Bilərziyi ağ altundan,Yerə düşdü göy atından…Ala gözlər qaş altındanSüzüb axdı gülə-gülə…
Dedim: "Ay qız, nədir adın?"Dedi: "Mənəm, gözün aydın!"Dedim: "Bizə dost olaydın!"Dönüb baxdı gülə-gülə.
Dedim: "Aydır, gündür üzün?!"Dedi: "Məni dindir özün!"Gəldi cavan ömrümüzünTərlan baxtı gülə-gülə.
Ay dolandı, il dolandı,Unuduldu eşqin andı.O verdiyi sözü dandı,Daşa çaxdı gülə-gülə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vurgun-gule-gule
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Nal tökən dağları yel kimi keçər,Hər zümrüd yamacdan bir çiçək seçər,
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
ŞikayətMənəm bu dünyada bəlalar çəkənNakişi, naşükür insan əlindən.
İllər, qərinələr keçirsə aləmİllər, qərinələr keçirsə aləm,Yadımda saxlaram hər zaman səni.
Poems by other poets
Allahı sevərsən a Loğman həkimVarım deyim dağa daşa dərdimi
Səni qəlbən sevirəm mənSən gözəlsən bahar qədər,Aylar, illər, qərinələr
Ey qaşi kaman, kirpiyi ox, ləbləri mərcanEy qaşi kaman, kirpiyi ox, ləbləri mərcan,Şəhd-i ləb-i ləlin mən-i biçarəyə dərman,
OlduƏyyami-nəhsdə qəmər əqrəbdəBir neçə kəslərə siyasət oldu,