تا رقم حسن تو زد آسمان
تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
حلقه به گوش غم تو گشت عقلغاشیهدار لب تو گشت جان
زلف تو شیطان ملایک فریبروی تو سلطان ممالک ستان
عشق تو آورده قیامت پدیدفتنهٔ تو کرده سلامت نهان
تابش رخسار تو از راه چشمکرد چراگاه دل از ارغوان
سلسلههای فلک است آن دو زلفتا نکنی قصد سرش، هان و هان
ز آنکه جهان یکسره گردد خرابگر ببری سلسلهٔ آسمان
حلقهای ار کم شود از زلف توخاتم جم خواه به تاوان آن
در لب تو هست ز کوثر اثردر دل خاقانی از آتش نشان
قبلهٔ تو اختر جوزا رکابقدوهٔ او گوهر دریا بنان
حرز امم، حبر امام احمشادقاضی شه پرور و سلطان نشان
Göylər sənin camalını bəzərkən,
Eşqin ilə çiçəkləndi dağ, çəmən.
Ağıl sənin qarşında bir qul oldu,
Dodağından can aləmi doğuldu.
Zülfun oldu mələklərin şeytanı,
Hüsnün oldu ölkələrin soltanı.
Eşqin ilə yarandı bir qiyamət,
Fitvan isə oldu əsil səadət.
Camalına baxan hər göz nurlandı,
Ürək isə sövdan ilə varlandı.
Zülfun ilə pərdələndi fələklər,
Etməyələr ta başını dəngəsər.
Qırsan əgər sən fələyin riştəsin,
Dağıdarsan bu dünyanı sən yəqin.
Bir tükünün həlqəsi itsə əgər,
Cəm üzüyü olmaz ona bərabər.
Dodağından kövsər suyu dad alar,
Xaqaninin qəlbindəsə od yanar.
Sənin qiblən dil açır bir Cövza tək,
Qədəmlərin gövhər saçar dərya tək.
Ellər içrə möhtərəmdir Əhmşad,
Soltan kimi bir qazidir o ustad!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qeside-162
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Haçanacan aman çəkim,Bu zalım hicran əlindən,
Muxəmməs (Nəsimiyə nəzirə)Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
Əlif-lam“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,