Bu tübşi kim, yeri dər, ziri-padır.Fələklər çərxi anın rəhnümadır.

Həmişə xaki sanmışdır özünü,Anınçün gözlər içrə tutiyadır.

Müdəvvərdir, müsəvvərdir, münəvvər,Yer üstə sureyi-şəmsüz-zühadır.

Anın müratinə bax həqqi gör kim,Kim, ol ayineyi-giytinümadır.

Yüzü ol şəms imiş bəzm əhli içrə,Təala şanəhü, əhli-liqadır.

Anınçün olmuş anın şərbəti pak,Ki, heyvan suyilən, yüz tən nəvadır.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Xətai, şükr qıl həqq qüdrətinə,Ki, həqqin bilməyən əhli-xətadır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate