Roşən yüzün ki, zülfin olubdur niqab ona,Nisbətdir əbr içində məhü afitab ona.

Eşqin sənin ki, məxzəni-gənci-ilahidir,Andan durur ki, məskən olubdur xərab ona.

Eşqin nədir cahanda sənin, ey pərisifət,Heyran durur fələkdə gəzən mahtab ona.

Uyğudə gözlərim necə görsün cəmalını,Eşqində çünki gəlmədi bir zərrə xab ona.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Aşiqdurur yanağına zülfin Xətai tək,Andan düşər bu vəchilə bu piçü tab ona.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love