Ağrılar kök atar yanan ürəkdə
İllərlə içimdəgəzən ağrınınVurdu bir parçasıqırağa çıxdı.Köksümdə qalanıbyatan tüstülərGözümdə alışançırağa döndü.
Toxumlar cücərməzdonan ürəkdə,Ağrılar kök ataryanan ürəkdə.Nə ki dərd var idiyanan ürəkdə,Süzüldü hamısıvarağa çıxdı.
Həyat! Olduğutəkgörmədik onu,Aldatdı gözləripaltarı, donu.Hayana qaçsa da,hamının sonuBir bezə, kəfənə,bir ağa çıxdı.
Almaniya, Münster şəhəri, 2008, 15 mart
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-agrilar-kok-atar-yanan-urekde
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Düşmüşəm qəm dəryasına ummanda üzən mənəm,Röyada çərxi aləmi dövr edib gəzən mənəm.
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə
Əvvəla şərti-gözəllikdə kamal olmalıdırƏvvəla şərti-gözəllikdə kamal olmalıdır,Saniyən qaideyi-hüsnü camal olmalıdır.
Mancılığ ilə gögə uçan bənəmMancılığ ilə gögə uçan bənəmXeybərüñ qapusını açan bənəm