İki gözündən şikəst olan tanınmışBorçalı nəğməkarı Aşıq Göyçəyə həsr edirəm

Ömrümüzə layla çalıb,Şirindi dili Göyçənin.Ağladar bəmdən, astadan,Güldürər zili Göyçənin.

Od yağdıran saza dönər,Min qəmzəyə, naza dönər,Arif görsə, yaza dönər,Açılar gülü Göyçənin.

Naləsi bağrımı dəldi,Bu səs mənə tanış gəldi.Bahalıdı, sözü ləldi,Qızıldı əli Göyçənin.

Hər əl bu sənətə yetməz,Bu dünyaya gələr, getməz.Təbiətdən izi itməz,Gül olar gülü Göyçənin.

Neçə arzu, xəyalı var,Zəlimxanla vüsalı var.Borçalıtək mahalı var,Qaçağan eli Göyçənin.

1978, 31 iyul

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring