Göyçənin
İki gözündən şikəst olan tanınmışBorçalı nəğməkarı Aşıq Göyçəyə həsr edirəm
Ömrümüzə layla çalıb,Şirindi dili Göyçənin.Ağladar bəmdən, astadan,Güldürər zili Göyçənin.
Od yağdıran saza dönər,Min qəmzəyə, naza dönər,Arif görsə, yaza dönər,Açılar gülü Göyçənin.
Naləsi bağrımı dəldi,Bu səs mənə tanış gəldi.Bahalıdı, sözü ləldi,Qızıldı əli Göyçənin.
Hər əl bu sənətə yetməz,Bu dünyaya gələr, getməz.Təbiətdən izi itməz,Gül olar gülü Göyçənin.
Neçə arzu, xəyalı var,Zəlimxanla vüsalı var.Borçalıtək mahalı var,Qaçağan eli Göyçənin.
1978, 31 iyul
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-goycenin
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Ey dil, barı meyxanə sarı bir güzər eyləGör məstlərin haləti-vəcdin, nəzər eylə.
Bədayeyi-təbiətƏrzi-rüxi-bəhcət ediyor lövhi-təbiət,Feyzavəri-vicdan oluyor sanki həqiqet.
HardasanAnamla sevincim axşam itəndə,Məni səhər çağı tapdı iztirab.
Gecəyarı Qahirənin küçələrindəBilsəydim ki, sən mənimlə barışacaqsan,Bilsəydim ki, sən mənimlə görüşəcəksən