Könlüm
Daş atılıb aynasına,Çilik-çilik olan könlüm.Zəhərli oxlar ucunda,Dəlik-dəlik olan könlüm.
Ömrə qıyma, yaşa qıyma,Arzuları yolda qoyma.Parça-parça, qıyma-qıyma,Bölük-bölük olan könlüm.
Ay Zəlimxan, günün qara,Dərdin səni çəkdi dara.Dərdə yalvara-yalvara,Axır ləlik olan könlüm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-konlum
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Rübai
میان زلف کج ماوا گزین استرخت گویا قمر عقرب نشین است
Məni bir qaşı kəman oxladı müjganı iləMəni bir qaşı kəman oxladı müjganı ilə,Atdı bir ox ki yarar könlümü peykanı ilə.
YerlərƏgər ad sırası gəzsək həyatda,Əgər yer davası düşsə şerdə,
Qaradağ xanınaOtuz dəfə dad etmişəm sənə mənZahidlərə uymagilən ağa, sən.