Ghazal 45

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 46

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمی‌سازد خطِ استاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 55

نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 58

بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 59

به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 61

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 62

گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 64

سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر راکز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 66

وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر رادوریِ این راه، کوته می‌کند شبگیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 69

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 69

چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر راسخت‌رویی می‌شود سنگِ فِسان شمشیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 76

عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 77

تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 83

هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 86

من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 89

ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 98

نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 100

در شکست دل ما سعی نه از تدبیرستپشت این لشکر آگاه، دم شمشیرست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 103

نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 105

اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 107

یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 108

نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 111

دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 112

گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام رانیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 114

(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریختز چارموجه غم در دهان مار گریخت)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 114

نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 121

خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 122

گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 129

اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 131

جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیستچون خم ز خرابات مرا پای سفر نیست

Saib Tabrizi1 min