Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین راپر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را
Miscellaneous poem 20نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما!که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما
Ghazal 20از جهان تا رشتهتابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا
Miscellaneous poem 21بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا
Ghazal 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
Miscellaneous poem 25تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما
Ghazal 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو را
Qasida 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Qasida 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Qasida 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Ghazal 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا
Ghazal 36چشم میپوشی ازان رخسارِ جانپرور چرا؟میکنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا
Miscellaneous poem 37از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟از ناله بلبل چه خبر چوب قفس را؟
Miscellaneous poem 38بلبل به ثنای تو گشوده است زبان راگل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را
Miscellaneous poem 42چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتابکه بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!
Ghazal 44غمزهاش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را
Miscellaneous poem 70آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است
Miscellaneous poem 79از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده استبد نبیند هر که خواب او پریشان آمده است
Miscellaneous poem 80گل ز تیغ غمزهاش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است
Miscellaneous poem 81آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای استآنچه سروش می شماری تیغ زهرآلوده ای است
Miscellaneous poem 82عشق پنهانی خنک چون ناز حسن خانگی استشیوه های دلفریب عشق در دیوانگی است
Ghazal 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Ghazal 101ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را
Miscellaneous poem 102چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است
Ghazal 106مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را
Miscellaneous poem 110راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است
Miscellaneous poem 112جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Miscellaneous poem 113دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت
Ghazal 116نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را
Miscellaneous poem 122کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست