Мехсети Гянджеви: Философские
Рубайят, 17
ایام چو آتشکده از سینهٔ ماستعالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست
Рубаи 50جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
Рубайят, 51غم با لطف تو شادمانی گرددعمر از نظر تو جاودانی گردد
Рубайят, 64گفتم نظری که عمر من فاسد شدگفتا ز حسد جهان پر از حاسد شد
Рубаи 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Рубайят, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Рубаи 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Рубаи 165ای رشته چو قصد لعل کانی کردیبا مرکب باد همعنانی کردی
Газель 6ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی
Рубайят, 179از دیده اگر نه خون روان داشتمیرازت ز دل خسته نهان داشتمی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.