Самед Вургун: Философские
Qucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!
Əyilmə!Həyat! O çox zaman görünür iyrənc,Bu səhnədə min bir qanlı pərdə var
Bir qəlb ki, çalxalanarBir qəlb ki, çalxalanar, hər zaman coşar,Tufanlar keçirən dəryaya bənzər.
Acı gülüşlərSən ey altun qəfəslərdə xumarlanan, süzulən,Bilirmisən hüsnünlə hankı qəlbdir üzülən?
Çəkdiyim ağrılar bir yana dursunÇəkdiyim ağrılar bir yana dursun,İnsafı, mürvəti sən atmadınmı?
Ömrün pərişan günləriAçılıb gülsün, əzizim, hər çəmən, hər laləzar,Solmasın, yavrum, a Leyla, novbaharın gülləri
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.
Bizim gəncliyəBizim gənclik bəsləmişdir, böyütmüşdür aslanları.Bu gəncliyin gözlərindən oxuyuruq ilk baharı:
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Ürəyi xain adamSənin soyuq baxışında nə həyat var, nə duyğu,Donub qalmış sifətində qarlı bir qış soyuğu.
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
Həyat eşqiSiz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
XavərəAğzı xeyir sözlüm, incimə məndən,Yar yardan ayrılmaz, bülbül çəməndən.
Ölümün məhkəməsiSoyuq bir qış axşamında süzərək kainatı,O, mənalı baxışlarla tərk elədi həyatı...
Xavər üçünKaranlıklar çökürkən pəncərəmdə hər axşam,Parlar, gülər ruhimə gözlərində yanan şam.
Sevgilim XavərəSınamışam dönə-dönə bu dünyada baxtımı,Heç ömrümdə məna karşı doğru bir göz baxdımı?
SevirəmMən də bir insanam, mən də canlıyam,Mənim də qəlbimin arzuları var.
Bəzək və zinətDeyirlər arabir arxamca baxıbSadə geyimimdən gileylənirsən.
Sevgilimin qılığıGecə cansız, gecə sakit, gecə lal!Nə qədər uçsa da uçduqca xəyal.
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.