Göygöl
Qucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.Nişan vermə ona ayı, ulduzu,Artıq unutmuş o xəyalı Göygöl.
Əsrlərdən bəri ömrü xar idi.Zülm əlindən həyatdan bizar idi.Özü bir yoxluqkən, adı var idi,Görməmiş ömründə bu halı Göygöl.
Bu tutduğu işdən olmaz peşiman,Sən də əbəs yerə olma pərişan,Müftəxorlar artıq bulamaz imkan,Yaratdı zəhmətkeş əhali Göygöl.
Neçə illər bundan qabaqkı çağı,O solğun bağçam, o viran bağı,Xatırlamazmısan, ey "böyük dahi"?Yaşarmı sizinlə səfalı Göygöl.
Milli təəssübü atıb araya,Qanlı Göygöl yaratdın füqəraya,Çürümüş bir qatıq bir daha mayaDutamaz qılıyor izhar Göygöl.
Onun ehtiyacı yox həsbi-hala,Nifrəti var əski ulduz, hilala.Sənin kimi bir əfsanə xəyala,Uyğunlaşsa, yaşar cəfalı Göygöl.
Cözəlliyi bəlli, məşhuri-cahan,Qismət olmaz bir də sizlərə inan.Sizlərə çəkilən o dağa dərman,Verməyəcək, gəzsən mahalı Göygöl.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vurgun-goygol
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Əqlimi ey guli-xəndan,Atdın həvayə-həvayə.
Sənin xatirinəNə yazsam sevgidən yazır,Qələm, sənin xatirinə.
Gəraylı: Ey ağalar, bu gözəldənEy ağalar, bu gözəldən,Mən dönərəm, könül dönməz,
Könlüm səni istərYüz mah münəvvər ola, könlüm səni istər,Yüz şəms müdəvvər ola, könlüm səni istər,