Найир Табризи: О вине
گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Газель 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Газель 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Газель 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Газель 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Газель 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
Газель 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Газель 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Газель 130طوقی ز خط بدور زنخدان کشیدهایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیدهای
Газель 133سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
Газель 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Газель 142شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
Газель 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Рубаи 6در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.