Саиб Тебризи: О смерти
من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Газель 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Газель 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم
Газель 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Газель 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Газель 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Газель 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من
Газель 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون
Газель 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
Газель 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Газель 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Газель 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.