Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟
Газель 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Газель 3631ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید
Газель 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون میآیدریشه غم ز دل تنگ برون میآید
Газель 3633خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید
Газель 3634دعوی عشق ز هر بوالهوسی میآیددست بر سر زدن از هر مگسی میآید
Газель 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Газель 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
Газель 3637هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید
Газель 3638سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید
Газель 3639عاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید
Газель 364به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Газель 3640از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید
Газель 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید
Газель 3642بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید
Газель 3643شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید
Газель 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Газель 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Газель 3646لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید
Газель 3647چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسیدفیض خار سر دیوار به پایی نرسید
Газель 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Газель 3649تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید
Газель 365خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را
Газель 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.