Эпоха Сефевидов
شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Газель 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است
Газель 1771ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است
Газель 1772فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است
Газель 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Газель 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است
Газель 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است
Газель 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است
Газель 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است
Газель 1778در آن مقام که حیرت دلیل دانایی استنفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است
Газель 1779همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بستگرفت صبح سر آفتاب را به دو دست
Газель 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا
Газель 1780نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دستز هر چه از تو جدا می شود بیفشان دست
Газель 1781ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست
Газель 1782شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست
Газель 1783کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست
Газель 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست
Газель 1785کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست
Газель 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست
Газель 1787دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست
Газель 1788ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست
Газель 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Газель 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا
Газель 1790هزار بار درآیم اگر به خانه دوستبه کوچه غلط اندازدم بهانه دوست
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.