Эпоха Сефевидов
حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Газель 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Газель 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Газель 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Газель 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Газель 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Газель 2473بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند
Газель 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Газель 2475عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند
Газель 2476منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند
Газель 2477ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند
Газель 2478از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
Газель 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Газель 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Газель 2480خندهات را چاشنی از شیر و شکّر کردهاندپستهات را خوشنمک از شور محشر کردهاند
Газель 2481گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاندرشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
Газель 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Газель 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کردهاند
Газель 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Газель 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Газель 2486شوخچشمان درد بیش و کم به دل افزودهاندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسودهاند
Газель 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند
Газель 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Газель 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.