Yarəb, bu od nə oddur kim, düşdü cismü canə?Od düşdü bir ürəkdən bax cümleyi-cahanə.

Qorxum budur, nəhayət, qiyamətə şur salar,Bu fitnə ki, onunla qarışdı bu zamanə.

Tufan gərəkdir indi gül şaxəsin sovursun,Orda ki, miskin bülbül salmışdır aşiyanə,

Bağban ilə o gülçin nə mənfəət görəcək,Bir yazdan ki, oxşayır hər tərəfi xəzanə?

Hər könül ki, bəladan qorxub geri qaçmadı,--Mərdanə qarşı durdu bu zalim asimanə.

Mən susmuşam, etmərəm dərdlərimdən şikayət,Aman bu dərdlərdən ki, bənd vurmuşdur zəbanə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Qüdsi, əcəb bənzərəm o zavallı bülbülə,Ki, əzilmiş qanadla atar can gülsitanə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе