Qocalmır
Qocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.Dağları, daşları qocaldan zaman,Bilmirəm, bəs niyə özü qocalmır?
Getdi baharımız, yer qışa qaldı.Düzlər qara qaldı, yağışa qaldı.Bizimki bir quru baxışa qaldı,Neyləyək arzunun gözü qocalmır.
Bəxtiyar, düşünək biz dərin-dərin.Xəyallar möhtəşəm, arzular şirin.Əsl sənətkarın, əsl şairinÖzü qocalsa da, sözü qocalmır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/bextiyar-vahabzade-qocalmir
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bu yalan bazarında mətah yaman ucuzdurAldığımız da sözdür, satdığımız da sözdür.
Mənim fərqim varmı heç?Bir tərəfdə sel kimi od axıdan buruqlar,Bir tərəfdə çadırda donan körpə çocuqlar.
Utanmaq, qızarmaqIQalxıram kürsüyə danışmaq üçün
Gecələr - pənah yerimSəhərlərim - boyasız, gündüzlərim - qorxusuzGecələrim - narahat, gecələrim - yuxusuz.
Стихи других поэтов · О природе
Məcmu hər vilayətdən ağırdı dağı TiflisinBahar çağı cənnətə oxşuyur bağı Tiflisin
Uşaqları məktəbə şövqləndirməkUşaqlar, hazırlaşın, durun, gedin məktəbə,Tə’lim alıb oxuyun, adət edin ədəbə.
BirAbı çeşmin göllərdə sona da bir, qaz da bir,Süsən sünbül, mor bənövşə, bülbül ötər yazda bir.
TəbrizinGör nə əcayib gülü var Təbrizin,Dil-dil ötən bülbülü var Təbrizin,