صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتشسنبله گردون و راه کهکشان داند نگاشت

گه به داس ماه نو بدرود خوید سنبلهگه به راه کهکشان در دانه انجم بکاشت

کاشتر و اسب من از دیروز باز از کاه و جوجز که راه کهکشان و سنبله گردون نداشت

گر تو از کهدان جمشیدی فرستی اندکیآن بود سهل و شود مر هر دو را ترتیب چاشت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов