ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلالزیر ران شدست ابلق شام و سحرت

معنی بکر به دور تو چو نی سر بفراشتاز چه از همدمی لفظ خوش چون شکرت؟

بر سر آمد ز جهان ذات تو چون موی و مبادکه برد تا به ابد حادثه مویی ز سرت

بگسلد کفه و شاهین ترازوی فلکگر بسنجند بدان کفه و شاهین هنرت

ای سکندر صفتی ملک سخن را که ببردچشمه حضر حیات ابد از خاک درت

عذر بپذیر ز من بنده که مرغ سخنمبر سر سدره نشست از مدد بال و پرت

زانکه آورده ام از سردی و ناموزونیدو سه گونه خورش نامتناسب به برت

آن یکی در خور ریش پدرم و آن دیگرخایه و آنچه بد اندر شکم او پدرت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов