Nüsrət
Страница 3 из 4 · 50%
X i d m ə t ç i
(gəlir, həyəcanlı bir tevrlə Rəisəyə)
Əfəndim! Şəhrin hər yanı
Atəş, alev püskürüyor.
Xalqın işdən anlayanı
Əhvalı müşkül görüyor.
B i r i n c i , i k i n c i , ü ç ü n c ü r ə i s iztirab və təlaş ilə qarşıkı basamaqlardan çıqar, ətrafa baqarlar.
R ə i s ə
Ah, şu uğursuz xəbərlər
Həp qəlbimi parçalıyor.
Hər kəs gəlir, bir söz söylər,
İnsan bütün şaş qalıyor.
B a ş k a h i n
Bəlkə Mısırdan, ya Şamdan
Gələn karvan atəş etmiş.
B i r i n c i r ə i s
Bən pək şübhələndim ondan,
Xayır, bu pək qorqunc bir iş.
R ə i s ə
Ah, bəlkə qızmış da bütlər
Yaqmaq istər ölkəmizi?
İçəri gedən q ı z əlində qədəhlərlə dolu bir təpsi və şərab dəstisi gəlir, rəisə əlilə rədd edər.
Şərab istəməz, şu xəbər
Sərxoş etdi artıq bizi!
(Qız geri dönər)
Ü ç ü n c ü r ə i s
Hər halda bir qasid gedib
Kəndi gözilə görməli.
Pək yaqından diqqət edib,
Doğru xəbər gətirməli.
X i d m ə t ç i
(gəlir, tə’zim edər)
Baş rəis təşrif etdilər.
(Çıqar)
R ə i s ə
Şimdi hər şey anlaşılır.
B a ş k a h i n
Öylə ya, ən doğru xəbər
Hiç şübhə yoq ki, ondadır.
Baş rəis gəlir, hər kəs kəndisinə qarşı ehtiram ilə əyilir.
Sükut...
B a ş r ə i s
Bilin, agah olun, ey əhli-vətən!
Sizə bir müjdə gətirdim həqdən.
Bəni kim dinləsə izzət bulacaq,
Kim ki, rədd etsə peşiman olacaq.
(Ətrafı saran atəşi göstərir)
Şu böyük yanğını bir seyr ediniz,
İştə bir ordu ki, hiç görmədiniz.
Həpsi “qan”, “qan” deyə müştaqi-zəfər,
Onların rəhbəridir Peyğəmbər.
Onun ilk əmri budur: xaricdə
Dolaşıb durmayacaq bir kimsə.
Çəkilib evlərə, ya Kə’bəyə biz
Dini-islamı qəbul etməliyiz.
Kim inad etsə həmən məhv olacaq,
Mal və evladına həsrət qalacaq!..
R ə i s ə
(son dərəcə həyəcanlı)
Sana yas tutsun anan, sus, daha sus!
B a ş r ə i s
Sən bağır, haq budur, əfsus, əfsus...
(Camaata)
Çarə yoq, çünki iş-işdən keçmiş,
Seyr edib gördüyüm aləm müdhiş...
Gecə-gündüz o hazırlıq yaparaq
Bir böyük ordu çıqarmış parlaq.
Yedi gündür yola çıqmış... birdən
Şəhri sarmış həpimiz qafil ikən,
Şimdi təhdid ilə “Haq bəndə”... – diyor
Hər nə təklif olunur, rədd ediyor.
R ə i s ə
Ah, nə dəhşətli, fəlakətli xəbər!..
B a ş r ə i s
Sən hərəmxanəyə get, haydı, yetər!
R ə i s ə
(Topala çılğın)
Hanı uydurduğun abdalca yalan?!
T o p a l
(kəkələr)
Qomşumuz söylədi, and olsun, inan!
B a ş r ə i s
(onun sözünü kəsər, camaata)
Fəzlədir bəncə tərəddüd, yalnız
Çalışın məsələ bitsin qansız!
B i r i n c i r ə i s
Qan dökülməkdə, əvət, yoq məntiq.
Q a d ı n l a r
(Rəisə və Şəmsadan başqa)
Ah, aman istəyəlim...
İ k i n c i r ə i s
(əli qılıcının qəbzəsində, onlara)
Qorqaqlıq...
Etməsin sizləri əsla mə’yus.
(Camaata kəskin)
Başqa yol yoq, ya ölüm, ya namus!
Ü ç ü n c ü r ə i s
Pək böyük qüvvət ikən şimdi ona
Qarşı qoymaqda, xayır, yoq mə’na.
Ş ə m s a
Hiç məraq etməyin, əl’an gedərim
Bən... onun şərrini bən dəf’ edərim.
(Məclisi tərk etmək istər)
B a ş r ə i s
(mane olar)
Xayır, aldanma qızım, ən eyi yol:
O böyük dinə inan, təslim ol!
R ə i s ə
(çılğın)
Sən inandınmı? Dilin lal olsun!
B a ş r ə i s
(sinirli)
Əvət... öl, çatla! Canın qurtulsun.
(Kəndi-kəndinə dalğın)
Ah, siyasət bunu icab etmiş.
R ə i s ə
Baş rəis, iştə rəzalət, getmiş,
Gör kimin dinini bulmuş məqbul,
Latü Üzza bunu eylərmi qəbul?
B a ş k a h i n
Ah, demək Kə’bəyə – bütlərdən iraq!
Başqa bir Tanrı müsəllət olacaq...
B a ş r ə i s
(baş kahinə)
İxtiyar! Sən də mi uydun qadına?
Açayım həpsini dur şimdi sana.
Bən onun dininə uydumsa, demək
Bunda bir başqa səbəb olsa gərək.
Bəlli ya, pək sevərim bən vatanı,
İstəməm məhv edə düşmanlar anı.
Sizi qorqutdumu Peyğəmbər adı?
O da əlbət şu vətən evladı.
Burda hiç bir yeni şey varmı? Yenə
Qonacaqdır Qaradaş büt yerinə.
Büt də bir daş, o da, adlar başqa...
(İstehzalı qəhqəhədən sonra)
Dünkü bütxanə bu gün beyti-xuda!..
Ərəbin var-yoqu dün nəysə, bu gün
Olacaqdır daha yüz qat üstün.
Bir Hicaz əhli deyil, hər millət
Tökəcək Kə’bəyə altın, sərvət.
Bıraqıb yurdunu həp ac, çıplaq,
Sizə kor, duyğusuz ellər qoşacaq...
Şimdi kərtənkələ yerkən bir ərəb,
Sürəcək ömrünü püreyşü tərəb.
Yurdumuz başqa səadət bulacaq,
Səbəb ancaq şu böyük din olacaq...
R ə i s ə
(sinirli və qızğın)
Şu böyük din?! Əvət ac bir yalavac
Olacaqmış da bütün başlara tac.
Alacaq həftədə bir tazə qadın,
Sən də seyr eyləyəcəksin... şaşqın!
Ş ə m s a
Ah, o, “örtün” deyə əmr eyləyəcək,
Həp qadınlıq qara çarşaf geyəcək...
B a ş r ə i s
Bu xəta doğdu gözəl Ayişədən,
Ona isnad edilən bir ləkədən.
Söylüyorlar ki, o sapmış da bir az,
Əmr olunmuş ki, açıqlıq yaramaz.
R ə i s ə
Nə demək? Ayişə etmişsə xəta,
Həp qadın aləmi batsınmı yasa?
B a ş r ə i s
İştə qanun! Nə vəzifən?!
R ə i s ə
Məcnun!
Ş ə m s a
(acı və istehzalı təbəssümlə ətrafa)
Qəhrəman ol da, nə yapsan, qanun!
R ə i s ə
(qızğın)
Zeydə “oğlum” der ikən, Zeynəbini
Boşatıb alma da bir qanunmu?
B a ş r ə i s
O da qanun, o da qanun... daha sus!
Şübhəsiz hikməti var...
R ə i s ə
(çılğın)
Ah, mənhus!
(Dışarıdan gurultu səsi eşidilir)
B a ş r ə i s
(birinci xidmətçiyə)
Bu nə səs? Çıq da sorub anla, nə var!
Görünür Kə’bəyə girmiş onlar.
Birinci çıqarkən, ikinci xidmətçi sür’ətli və şaşqın adımlarla gəlir, əyilir.
Nə için böylə şaşırdın? Nə xəbər?
X i d m ə t ç i
İştə təşrif ediyor Peyğəmbər.
B a ş r ə i s
Çabuq ol, söylə buyursunlar...
(Xidmətçi tə’zim edib çıqar)
R ə i s ə
(sinirli)
Əvət,
Bayquşun ötməsi haqdır əlbət.
B a ş r ə i s
(ona)
Sən hərəmxanəyə get, çıq, dəf’ ol!
Rəisə öncə mütərəddid, sonra kinli baqışlarla sağ qapıdan çıqar.
B a ş k a h i n
(mə’yus, ətrafa)
Daha yoq qurtulacaq hiç bir yol.
Ş ə m s a
(ətrafa kinli)
Yoq, bu mümkün deyil əsla, əl’an
İntiqam almalıyım bən ondan.
B a ş r ə i s
(camaata)
Borcumuz yalnız itaət, təslim,
O böyük qüvvətə hörmət, tə’zim...
(Dörd-beş adım qapıya doğru yürür)
Peyğəmbər belində qılıc, həmailində altın qaplı kitab, sağında Əbu Talib o ğ l u , solunda X ə t t a b o ğ l u , arqada iki mücahid bulunduğu halda daxil olur. Şəmsa ilə ikinci rəisdən başqa hər kəs ikiqat əyilir.
B a ş r ə i s
(tə’zim ilə)
Mərhəba, ey ulu, haq Peyğəmbər!
Sana gülsün əbədi fəthü zəfər.
Məkkə səndən şərəf almaqda bu gün,
Yeri var göylərə fəxr etsə bütün.
Sükut...
P e y ğ ə m b ə r
O böyük Tanrıya binlərcə səna...
Lütf edib əqlü zəka qullarına.
Bəni qılmış sizə ən son rəhbər,
O fəqət haq düşünən xalqı sevər.
Etsə bir ləhzə təfəkkür birisi,
Bəncə bin yıllıq ibadətdən eyi.
Düşünün, oldunuz əvvəl qafil,
Uydunuz bütlərə alim, cahil,
Sarıb atəşli bəla şəhrinizi,
Gəldi haq ordusu tə’dibə sizi.
Qırılıb bütləriniz oldu hədər,
Şimdi yoq Kə’bədə onlardan əsər.
Dəyişib dünkü sənəmlər yatağı,
Oldu Allah evi, vəhdət ocağı.
Etsə yardım edəcəkdir əl’an
Sizə yalnız o görünməz Yaradan.
Qapanın səcdəyə hörmətlə bütün,
O böyük eşqilə daim ögünün.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavid-peygember-nusret
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Otuz yaşında saralmaq, açılmadan solmaq;Bu iştə bir mələyin virdi-şairanəsidir.
Pənbə çarşafPənbə, şəffaf, ipəkli bir çarşaf,Lərzişi-səfvətilə hər saət
QaçqınÖrtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!
QadınQadın! Ey sevgili həmşirə, oyan!Ana! Ey nazlı qadın, qalx! Uyuyan
Стихи других поэтов
Yaxşı olur qövm ü qardaşEl başına dönim sənin
KəramətƏya ey mərdümi-aləm, baxın bu bir rəvayətdir,Bu əsrin xalqına ancaq münasib bir hekayətdir
YoxdurEy canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,
Bir qədəm qoygil dedim bu çeşmi-giryan üstünəBir qədəm qoygil dedim bu çeşmi-giryan üstünə,Dedi kim, nola gələli xoş ola can üstünə.