İki sevgi
Gözəl qız, sən saf susan,İki qəlb arzususan.Mənsə səni sevirəmSusuzluğun od vurub köz kimi yandırdığıdodaq su sevən kimi.O isə səni sevir,rahatca bardaş qurub,– Kabab üstdən sərin su pis olmaz - deyən kimi.Gözəl qız, sən işıqsan,
Yurduma yaraşıqsan.Mənsə səni sevirəmiynənin ucu boydaİşığa həsrət qalan göz işıq sevən kimi.O isə səni sevir,Bir şən mağarda, toyda,İşıqlardan yaranmış yaraşıq sevən kimi.Danış, ucalsın səsin,Qısılmasm nəfəsin.Mən ki səni sevirəm,Bakıdan, DaşkəsəndənGələn bir səda kimi,Səs kimi,Qüdrət kimi.O isə səni sevir,Gizli deyil ki, səndən,Bir otaq küncündəki qəmli sükunət kimi.Bu mən, bu o, bu da sən,De görək, nə deyirsən!Arama yaxşı fikir ver bu iki məhəbbətə.Daha heç nə demirəm.Nöqtə, nöqtə və nöqtə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/eli-kerim-iki-sevgi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Eşq odına düşdüm, çəkdim cəfalar,Dünyada səfasız nə yaman olur,
Təcnis: Çəkmiş yar oxunu, salmış yayınaÇəkmiş yar oxunu, salmış yayına,Bağlamış belinə bu sədaqları.
SevdiyimEy ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,
Gəraylı: Gəl ey bülbül, bahar keçdiGəl ey bülbül, bahar keçdi,Nə ağlarsan, nə sızlarsan,