Məkr və məhəbbət qalası
O, dağın alnındakıməkrinvə məhəbbətinqalasıdır,qalası.Ordan özünü hər günƏfsanə dumanındaAtır eşqin balası.Neçə-neçə əsrdirO, ölümlə həyatınArasında əsirdir.Gəlir səyahətçilər,Gəlir hər axşam-səhər.Cəfakeş aşiq oğlanƏbədiyyət tülününArxasından görünür.Deyir: - Ürəyim, oxlan!Deyir,Atır özünü,AtırSularda batır...Qızsa baxır qayadan,Axı demişdi: - Atıl,Mən də atılım, oğlan!Bizi ayıracaqlar,Ölüm bundan yaxşıdır...
İndi deyir özünə: Yaxşı, dayan, yaxşı dur.Sonra...Sonra...Bağrına basır məkri,Bir də ki,Dövlətli bir taciri.Gəlir səyahətçilər,Gəlir hər axşam-səhər.Böyükdən kiçiyədək -Hər səyahətçi üçünƏfsanə dumanındaOğlan atılır çaya,Qanı qarışır suya.Doymayır eşqi üçünÖlməkdən belə oğlan...Axşam-səhər,Hər zamanHəmin qayadan OğlanÖzünü atır,Batır...Qanı suya qarışır,Sular dönür sevgiyə!Qayaların dibindən,Əsrlərin qəlbindənSular axır şırhaşır.Sular dönür sevgiyə!Baxanlar pıçıldaşır,Qəm ahr gözlərini;Məhəbbətlə yuyurlarSonra əl-üzlərini.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/eli-kerim-mekr-ve-mehebbet-qalasi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Bu Leyli LeyliEy ağalar, mən bu dərdə düşməzdimMəni dərdə saldı bu Leyli Leyli
Dedim, dediDedim: Ey nazənin, qaşların yayıdırDedi: Qövsi-qüzeh kamanıdır bu