Qaraçı qız
Qaraçı qız sinəsini verib qabağaKirpiyindən, dodağından məhəbbət axır.İri ala gözlərindən od yağa-yağa,Elə bil ki, gendən durub özünə baxır.
Bir baxışla kimi desən salar min dərdə,Daşı öpsə, çiçək açar daşın üzündə.Görənlər də yazıq olur, görməyənlər də,Bir dənizin tufanı var ala gözündə.
Hardan düşüb yol yanına bu nadir inci,Yerdən çıxıb, göydən düşüb, dalğa gətirib?Ay gözəllik allahının bircə sevinci,Necə olub Allah səni burda itirib?
Qaraçı qız, qaraçı qız, bu necə sirdiSəni gördüm qaraçıya döndüm özüm də.Odlar yurdu bir oğlunu bu gün itirdiBir qaraçı artırmısan bu yer üzündə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-qaraci-qiz
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О божественной любви
Bilən bilir ki, məhəbbətdə haqq sədalı mənəmGözəl zəmanəmizin gərdişindən halı mənəm.
مه ندیدم به این صفا هرگزمهر را نیست این ضیا هرگز
AğlamaAğlama, sən ağlasan Pünhan da ağlar, ağlama,Bir zaman görsən əgər köksümdə dağlar, ağlama.
O sən idinMən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri