Yükümü çəkirəm
Mən səhra keçənDəvəyə oxşayıram.Olan-olmazını belinə yığıb köçənDəvəyə oxşayıram.Yolun çoxunu gəlmişəmBelimdəkilər böyüyüb.Mən kiçilmişəm.Belimdəkilərin yeriRahatdı, yumşaqdı.Arvaddı, uşaqdı.Qohumdan, qardaşdanMinəni var, sallananı var.Ətəyimdən tutub sürünəni var.Hamımızın bir olanBircə dünəni var.Bu gün mən dəvəyəmBunlar sərnişindi,Sərnişinlər də bir-biri iləDidişəndi...Minəndi, düşəndi.Yorğunluqdan gözlərim qapanır,Dizim bükülür,Köhnə araba kimi,Canım sökülür, tökülür.Tay-tuşlarımYıxılır ölür.Mənim özümə yoxBelimdəkilərə yazığım gəlir.İndi ki, dəvə olmuşamÇəkirəm yükümüQeyrətə dolmuşamÇəkirəm yükümü.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-yukumu-cekirem
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Matəmi böylə tutarmış məgər adəm, qazi?Edə lə’nət ona bəs sahibi-matəm, qazi?
TəlayədirƏhli-zamanə səy həmişə təlayədirTə'miri-mülk ü zinəti-qəsr ü sərayədir
ƏlifbaƏlif Allah ilə yad etdim mən Allahu əkbəri,Bəqayi-lə-yəzəldir fani olmaqdan bəri,
ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی