Dən-dən taxıl qaçıranSərçələri qırdılar.Sünbülqıran taxılaDivan tutdu o ki var.

Qurdları qovdular ki,Maral gələr zavala.Arxayınlıq dərd oldu,Qırğın düşdü marala.

Köçürtdülər meşədən,Qarışqa yuvasını.Bayatılar car çəkdiAğacların yasını.

Belə getsə əbədi,Müvazinət pozular.Dəyişər xislətiniTəbiət ögey olar.

Paltaryuyan toz gördüm,«Planet» idi adı.Bu acı kinayədənQəlbim od tutub yandı.

Planeti kor qoyanDemə «Planet» imiş.Öz durduğu budağıKəsmək elə AdəmdənQalma bir adət imiş.

Görən acı sularıKim yönəltdi dənizə?O tozun bir damlasıAxıb getdi dənizə.

Zəhərlədi günahsızKörpəcə bir balığı.Kiminsə köynəyininBərq vurur yaxalığı.

Demirəm ki, qayıdaqGülabıya, sabuna.Köynəyi ağartmayaqDənizin hesabına.

Almanın yarpaqlarıGünəşdən allanmasa,Günəş bizdən inciyər.Qarpız öz tağı üstəYatıb xumarlanmasaTorpaq bizə nə deyər?

Zavod bacalarındanİlan kimi qıvrılıbBurum-burum burulub,Uçub-uçub yorulub,Ağacı sarar tüstü.Bir hovur dincəlincəBir ömrü yorar tüstü.

İnsanların çoxluğu,Ağırlıq salmaz Yerə.Amma dünya əyilərƏl boyda tüstülərə.

Kəsilir qələm-qələm,Meşələr kağız olur.Bu qədər ağ kağızaGörəsən nə yazılır?

Dağ olar kağızlarıYığasan qalaq-qalaq.Amma kağız dağındanBahadır bircə yarpaq.

Azalıb düzdə ceyran,Çayda xəşəm azalıb.Qayada kəklikotu,Dağda yemşan azalıb.

Tamah ki, var – qayanıİki bölən görmüşəm,Qarağac meşəsiniBirdən ölən görmüşəm.

İndi qoca dünyanın«Qırmızı kitabı»¹ var.İndən belə dünyanıQoruyacaq insanlar.

Təkcə insanın deyil.Hamınındır bu dünya.Adi bir cücünün dəHaqqı var yaşamağa.

Adicə çiçəyin dəBurnunu qanatmayaq!Torpaq yaşadır bizi,Nankor övladıq məgərTorpağı yaşatmayaq?!

Peredelkino, 1976

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов