Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa
Что такое касыда?
Касыда: торжественное длинное стихотворение — восхваление или наставление.
Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.
Sayiri-kargahi-səbrü sükun,Saliki-şahrahi-fəqrü fəna.
Nə mizacimdə irtikabi-qürur,Nə fəalimdə ehtimali-riya.
Künci-üzlətdə fəqrü faqə iləOlmuşam öylə məhv kim, məsəla:
Mərkəzi-xaki etsə zirü zəbər,Bulamaz gərdimi nəsimi-səba.
Əzl qılmış məni əməllərdənAmili-karxaneyi-dünya.
Qılmazam karü bari-aləmə meyl,Çəkməzəm əzlü nəsb üçün qovğa.
Mənə vermiş cahan qamu fəqrin,Nola ursam cahana istiğna.
Aləmi-üzlətin yeganəsiyəm,Qafdən-Qafə yox mənə həmta.
Surətim fəqrü siyrətim mün’im,Hey’ətim murü himmətim ənqa.
Rif’əti-qədrim iltifat etməz,Gər Süleyman qılırsa ərz əta.
Faniyi-mütləqəm, qəbul etmənMinnəti-Xizr ilə zülali-bəqa.
Deməzəm vəhşiyəm, təbiət iləTalibi-zövqi-söhbətəm, əmma
Bir diyar içrəyəm ki, xəlqindənEyləməz hiç kim mənə pərva.
Kimsə yox dərdim eyləyim izhar,Eyləyim ondan iltimasi-dəva.
Lə’lvəş daş içindədir vətənim,Gül kimi, xarı qılmışam mə’va.
Dün bu hal ilə məhvi-heyrət ikən,Gəldi bir qasidü gətirdi mana
Bir əcəb nameyi-fərəhtə’sir,Məhz hüsni-ibarətü imla.
Zahiri dilpəzirü feyzrəsan,Batini feyzbəxşü ruhəfza.
Nəqşi-xəttində əltəfi-surət,Tərzi-ləfzində əşrəfi-mə’na.
Cilvəgahi-nəzərdə hər ləfzi,Bir pəripeykərü mələksima.
İşvəvü şivəvü kirişmə iləDil edər seydü əql edər yəğma.
Fəhm qıldıqda hüsni-məzmunun,Qıldım onda sürurlər peyda.
Bəndəyi lütf birlə yad etmişHəzrəti-seyyidi-xücəstəliqa.
Ol fələkqədr kim, ona vermişHikməti-Həq kəmali-sidqü səfa.
Zati-paki cəmii-aləmdənŞərəfi-rütbə ilə müstəsna.
Feyzi-elmi ifadeyi-bəşəri,Ona ərvahi-qüdsdən ilqa.
Əslidir nuri-paki-müstəfəvi,Hökmüdür rövnəqi-səriri-qəza.
Elmidir baisi-rəfahəti-xəlq,Fe’lidir mövcibi-rizayi-Xuda.
Az olur bir arada cəm olmaqHökmü elmü səyadətü təqva.
Mir Seyyid Məhəmmədi qazi,Mənbəi-elmü helmü cudü səxa.
[…]
Ey qəzahökm kim, müyəssərdirZatinə iqtidari-izzü əla.
Güli-gülzari-itrəti-nəbəvi,Çəmənarayi-milləti-Zəhra.
Nuri-çeşmi-təmamiyi-sadat,Müqtədayi-cəmii-əhli-zəka.
Mənə təqsir hökmün etmişsən,Demək olmaz bu hökmə hökmi-xəta.
Leyk bir bəndeyi-həqirəm mən,Əməlim əhli-xeyrə xeyr-dua.
Sahibi-üsrətəm, mənə nə düşərKim, olam həmnişini-əhli-ğina?
Məhzi-cəhləm, mənə nə nisbətdirKi, qılam meyl söhbəti-füzəla?
Gərçi əflakə rəğbət eylər xak,Yetməz ə’layə rütbeyi-ədna.
Lütf səndən mənə münasib ikən,Məndən olmaq mütaləbət nə rəva?
Ey Füzuli, bu növ, də’vadə,Məsləhətdir dutam təriqi-riza.
Hal müşküldür onda kim, bir ola,Sahibi-hökmü sahibi-də’va.
Var ümidim ki, ta müəssirlə,Sabitü sayir ola ərzü səma,
Ola hökmi-qəza ilə baqiQaziyi-ğaziyi-xücəstəliqa.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fuzuli-men-kimem-bir-feqiri-biseru-pa
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение