کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناککه ز من گرد نیابد چو مرا سازد خاک

Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.

اثر باده نابست که در سر دردبی جهت نیست که می خیزد و می افتد تاک

Edib təsiri-badə meynəyə bağ içrə ondandırKi, hey qalxar, yatar sərxoş kimi alcaq təkan hər an.

همه دم بر سر من سنگ بلا می آردمگر از آه دلم ریخت بنای افلاک

Bəla daşı yağar başıma, yoxsa çərxin eyvanıCiyərdən çəkdiyim atəşlə ahımdan olub viran?

هست مضمون خط سبزه خاک لحدمآرزوی خط سبزی که مرا کرد هلاک

Bitirsə qəbrim üstə vəhşi otlar, yad edin, dostlarKi, bir gül üzlü canan həsrətilə olmuşam qurban.

گر کنی ز آلایش می خود چه عجبهست دامان مسیح از همه آلایش پاک

Məsiha daməni pak olmalı hər ləkədən bildin,Odur vəchi şərabı ləblərindən sildin, ey canan.

چاک چاکست مرا سینه و مهر رخ اومی زند تیغ دگر بر دل من از هر چاک

Olubdur həsrət ilə parə-parə sinəm, əl çəkməz,Vurar qəlbimə xəncər xəncər üstdən ol məhi-taban.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مردم چشم فضولی ز رخت یافته ذوقکم مباد از جهان مردم صاحت ادراک

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Füzuli, gözlərimə nur verdi hüsnü cananın,Başından kəsməsin haq sayəni, ey sahibi-ehsan!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви