Nola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır,

Daşı tə’sir ilə lə’l eyləyən xurşidi-rəxşandır.

Müjən gər səngdillər könlünü alsa əcəb olmaz,

Onuntək abnus ox layiqi-fulad peykandır.

Pərivəşlər dili-səxtinə düşmüş mehri-rüxsarın,

Sənin əksin alan fulad güzgulər firavandır.

Dəhanın dürci kim, qeydin çəkərlər hurpeykərlər,

Pərilər ta’ətiçün xatəmi-mülki-Süleymandır.

Atın yolunda xublar sürsələr üz nola əmrinlə,

Mələk xeyli sücudi-Adəm etmək nəssi-Qur’andır.

Qatı könlünə bağrı daşların düşmüş qəmi-eşqin,

Bir oddur eşqi-dilsuzun ki, daşlar içrə pünhandır.

Gəzər kuyində hər yan çox giribançak gülrüxlər,

Bu rəng ilə Füzuli, ol səri-ku bir gülüstandır.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви