Qılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəb;

Rəsmdir fəsli-bahar olmaq bərabər ruzü şəb.

Gün ki, sayən düşdüyü yerdən durar, bir vəchi var,

Gəlsə aliqədrlər fəqr əhli durmaqdır ədəb.

Olmadan meyxaneyi-eşqində məsti-cami-zövq,

Düzmədi bəzmi-fələkdə Zöhrə qanuni-tərəb.

Cənnəti-vəslindir ol məqsəd ki, iman əhlinə,

Qılsa həq ruzi cəhənnəm atəşi, oldur səbəb.

Qaliba məqsəd vüsalındır ki, dün-gün durmayıb

Çərx sərgərdan gəzər, bilməz nədir rəncü təəb.

Bəsteyi-zənciri-zülfündür nəsimi-tərməzac,

Təşneyi-cami-visalındır mühiti-xüşgləb.

Qılma feyzi-neməti-vəslin Füzulidən diriğ,

Yoxdur özgə məqsədi, səndən səni eylər tələb.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви