Xəzər sahilində düşüncələr
Dənizi, sahili çox sevir ürək,Ağ qanadlı qağayı səsli,Dəniz nəfəsliSahildəXoşbəxt oluram gerçək.Ürəkdə dərdim olmur azacıq.Axşamın gümüşü sularındaÜzdükcə qayıqXəzər məni də sahildən qoparır,Xəyalımı çəkib arxasınca aparır.Sonsuz həsrətlə baxıramBatan günəşə –O göylərin fədakar, vəfalı qızına,İnsan aşiqi,Həyat yaraşığı GünəşQürub edən zamanDönür dəyirmi atəşə.Alqış torpağa, alqış Günəşə!Günəşin, torpağın, dənizinVurğunu doğulmuşam mən.Torpaq qəmi, kədəri, həsrətiAlır qəlbimdən.Sulara baxanda gözüm dincəlir.Günəşə baxandaGöylərdən başıma sanki nur ələnir
Doğrudan,Dünyanın zinəti yaranmış insan.Fəqət, təbiətsiz,Bu ecazkar sənətkarsız,SənətsizNeyləyərdi insan!Olmasaydı günəş,Olmasaydı dəniz,Olmasaydı torpaq,Bu mavi asiman.Doğrudan,Təbiətsiz neyləyərdi insan!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/hekime-billuri-xezer-sahilinde-dusunceler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Üzgüçütək dənizdə ay bu gecə üzür hey,Dalğalara işıqdan boyunbağı düzür hey.
Ey kaşÖlümün qarşısını pul, qızıl alaydı kaş,Satardım var-yoxumu, hər nəyim var satardım.
Qədəmin mübarəkHəyatımın yeni bir mərhələsi,Qəlbimdə yeni döyüntülər,
Mənim balaca LeylamGəlir zərif pərvanətəkQonur hər gün yatağıma.